Congestieve Cardiomyopathie (Dilated Cardiomyopathie, DCM) is een afwijking van de hartspier, waarbij de kracht van het spierweefsel is afgenomen waardoor een dilatatie (verwijding) van de linker of van beide hartkamers is ontstaan. Dit leidt tot een verminderde pompfunctie van het hart, waardoor er uiteindelijk ook een dilatatie van de linker boezem, klepgebreken, boezemfibrillatie en hartritmestoornissen kunnen ontstaan. Meestal is de linker harthelft aangetast waardoor er longoedeem (vocht in de longen) kan ontstaan. Is ook de rechterhelft aangetast dan zien we vochtophopingen in de buikholte en aan de poten optreden. Het kan soms jaren duren voordat de eerste klachten zich openbaren. De afwijking manifesteert zich bij de meeste rassen op een leeftijd tussen 4 en 10 jaar. De eerste verschijnselen van DCM zijn vaak een verminderd uithoudingsvermogen, vermageren en meestal ook hoesten. Dit hoeft echter niet, soms is een plotselinge dood het eerste en enige symptoom.

DCM is één van de meest voorkomende hartaandoeningen bij honden en wordt vooral gezien bij de qua formaat grote rassen, zoals de Dobermann, de Duitse Dog, de Ierse Wolfshond, de Deerhound, de Newfoundlander, de Sint Bernard, de Boxer en bij nog enkele andere grote dogachtige rassen. De afwijking komt echter ook voor bij de Dalmatische Hond, de Labrador Retriever, de Airedale Terrier en de Engelse Cockerspaniel en de Amerikaanse Cockerspaniel. De directe oorzaak is meestal onbekend, maar heeft in vrijwel alle gevallen een genetische achtergrond.
Soms speelt een tekort aan taurine in het voedsel een rol, zoals o.a. bleek bij de Amerikaanse Cockerspaniel. Bij sommige Boxers met DCM lijkt een tekort aan het aminozuur Carnitine (mede)oorzaak van het gebrek, door sommige onderzoekers wordt ook aan het Co-enzyme Q10 een belangrijke rol toegedicht. Ook bepaalde virale infecties en auto-immuunziekten kunnen DCM tot gevolg hebben. In al deze gevallen spelen, net zoals dat bij de mens bekend is, erfelijke factoren een rol.
DCM manifesteert zich bij de verschillende rassen op een verschillende wijze. Zo wordt bij de Portugese Waterhond een juveniele vorm beschreven. Hierbij sterven de puppies op een gemiddelde leeftijd van 13 weken, na een snel verlopend ziektebeeld.
Is er bij uw hond eenmaal de diagnose DCM gesteld, dan is er weinig hoop op genezing. Soms kunnen voedingssupplementen in combinatie met traditionele geneesmiddelen tot verbetering leiden, zoals in het geval van het taurine-tekort bij de Amerikaanse Cockerspaniel. Maar in het overgrote deel van de gevallen heeft de ziekte, afhankelijk van het stadium van de ziekte en de ernst ten tijde van de diagnosestelling, een snel en fataal verloop. De meeste honden overlijden binnen enkele weken tot maanden. Bij sommige rassen is de overlevingskans bij gebruik van de juiste medicijnen wat groter. De prognose voor de langere tijd blijft ook dan echter somber. Honden met DCM kunnen ook zomaar plotseling overlijden, met name wanneer er boezemfibrillaties en hartritmestoornissen ontstaan.

Deze tekst is overgenomen van de website van Genetic Counseling Services
Voor meer informatie verwijzen wij u naar deze site waar nog veel meer informatie te vinden is.

In juni 2008 hebben Djazzmin en Cherry een bloedonderzoek gehad in verband met DCM.
Dit onderzoek was verplicht als je met je hond wilt fokken bij de Vereniging Weimarse Staande Hond.
De uitslag van Djazzmin en Cherry is respectievelijk 251 en 349.
De waardes van onze honden zijn uitmuntend en daar zijn we erg trots op!