24 augustus 2009: De hechtingen zijn uit Djazzmin's staart en buiten het natuurlijk schoon houden nog van dat puntje
is er op dit moment niks meer aan de hand! We hopen dat dit dan ook echt het einde van dit 'avontuur' is!

Wij willen dan ook de Rashof in Berkel-Enschot en dan vooral drs. Wilco Rasenberg en zijn kundige team zeer hartelijk bedanken
voor hun goede werk aan de poot van Djazzmin. Daarnaast willen wij zeker ook niet vergeten het team van Dierenkliniek Den Heuvel in Best
die altijd voor ons klaar staan als we ze nodig hebben en die de staart van Djazzmin liefdevol verzorgd hebben.

20 augustus 2009: Djazzmin is vanochtend naar de dierenarts in Best geweest ter controle van haar staart.
Dat gaat zijn gangetje en we doen er zelf nu elke dag een schoon verbandje om.
Vanmiddag zijn er röntgenfoto's van haar poot gemaakt bij de Rashof in Berkel-Enschot en de uitslag was goed!
We mogen haar langer laten wandelen (aan de riem) of met haar fietsen zodat er weer meer spiermassa in die poot ontstaat.
Als haar poot weer net zo sterk is als haar andere poot dan mag ze los.
De breuklijn is bijna niet meer te zien (linker foto) en hebben we daarom zelf met een witte lijn aangegeven op de rechter foto.

  

18 augustus 2009: Ondanks de grote kap die ze draagt heeft Djazzmin vanochtend in een half uurtje tijd
(dat was de enige tijd dat ze alleen waren vandaag...) deskundig de 5 hechtingen eruit gehaald!
Wond ziet er goed uit en is niet ontstoken maar nog te vers om nu al zonder hechtingen door te gaan.
De dierenarts heeft onder plaatselijke verdoving nieuwe hechtingen erin gezet!

13 augustus 2009: Djazzmin is vanochtend door Coen naar de dierenarts gebracht en geopereerd.
Rond 4 uur vanmiddag heb ik, Nicole, haar met behulp van onze vriend Jack opgehaald. Ze is nog wat pieperig maar ja, 'tis Djazzmin...'
Over 10 dagen mogen de hechtingen eruit en tot die tijd moet de kap omblijven maar dat waren we toch al gewend!
Volgende week donderdag 20 augustus staat een röntgenfoto van haar poot op de kalender.
Ze doen dat gelukkig zonder narcose want dat heeft ze nu wel genoeg gehad.

  

12 augustus 2009: Vandaag is de beslissing gevallen. Djazzmin heeft echt pijn aan haar staart en de infectie breidt zich uit.
Ze heeft een extra pijnstilling gekregen voor vanavond en vannacht en wordt morgenvroeg geopereerd.
Ze zullen de staart amputeren op de welbekende weimaraner lengte en we hopen dat ze daarna geen pijn meer heeft.
Hieronder zie je een foto van haar Engelse halfbroertje Riley die bij haar vader Logan woont. Hij heeft zo'n gecoupeerde staart.

10 augustus 2009: Djazzmin was erg humeurig en toen ik, Nicole, plotseling aan haar staart kwam begon ze hard te piepen...
Meteen verband eraf gedaan en helaas, er is weer een wondje ontstaan en het is ontstoken.
Snel een verbandje en een groot stuk tape eromheen en in de auto naar de dierenarts. De dierenarts was ook niet blij!
Wond is schoongemaakt, anti-bioticazalf erop, verbonden en weer een antibioticakuur pillen.
Donderdag of vrijdag gaan weer terug naar de dierenarst en als het echt niet verbetert dan moeten
we echt de beslissing maken of we de staart laten couperen. Wijzelf vinden het niet mooi maar gezondheid gaat voor alles!

30 Juli 2009: De wandelingetjes van Djazzmin gaan steeds een beetje verder.
Ze mag nu een stukje mee het bos in maar wel nog steeds aan de lijn! Er wordt niet gesprongen of gek gedaan!
Het lopen gaat goed maar als ze staat ontziet ze nog wel haar poot en gaat ze op haar gezonde poot staan. Zie hier een kort filmpje.
Dit is een automatische reactie, de dierenarts is erg tevreden en ook haar staart is geheeld.
We laten wel nog het verband erom als stootkussentje want het is nog erg teer.

  

24 Juli 2009: Er zit nog een klein gaatje in haar staart en het is nog een beetje rood.
Het zou sneller genezen als ze niet zou kwispelen... over vijf dagen gaan we weer terug voor een nieuw verbandje!
Maar met het pootje gaat het goed!

20 Juli 2009: Coen moest vandaag terug naar de dierenarts met de staart van Djazzmin.
Na 5 dagen mocht eindelijk het verband eraf. Het wondje was bijna dicht en is netjes opnieuw verbonden.
Vrijdag weten we weer meer!

15 Juli 2009: De wond is mooi dicht en is niet gaan ontsteken. Ze loopt ook mooi in de huiskamer af en toe los.
Maar helaas is door het continu kwispelen in de bench haar staartpuntje kapot!
We zijn er toch maar meteen mee naar de diernarts gegaan, want je wilt geen staart hebben die ontstoken is.
Ze hebben het goed ingepakt en we moeten haar goed in de gaten houden.
De kap die ze om heeft zorgt ervoor dat ze nergens aan kan likken maar dat puntje van haar staart ligt voor haar neus...

  

8 Juli 2009: De hechtingen zijn eruit en het ziet er niet slecht uit.
Helaas is aan de bovenzijde de wond niet helmaal dicht gegaan en staat een beetje open.
Het is maar een paar centimeter. Djazzmin bedacht zich geen moment en ging ermeteen aan likken.
Zodoende kreeg ze al bij de dierenarts een kap om. Lastig als je veel in de bench moet liggen...
We zijn op internet gaan zoeken en hebben een andere kap gevonden die iets makkelijker is.
Gelukkig was hij nog diezelfde dag in Best (10 km) te koop want 's avonds gingen we en paar dagen op vakantie
en de honden logeerden bij Jacqueline en Jack.

5 Juli 2009: Even in de zeer hete achtertuin aan de riem voor een plasje.
Daarna weer heerlijk onder de waaier in de bench in de huiskamer.
Af en toe zit ze ook gewoon met haar geopereerde poot aan haar oor te krabben of er niks mee gedaan is.
Nou, we hebben vandaag de hechtigen geteld, het zijn er zo'n 24...

4 Juli 2009: Djazzmin heeft haar broek uitgewerkt. Zal ook wel erg warm zijn met deze temperatuur...
Zolang ze van de wond afblijft vinden wij het ook prima. Er hoeft niks op maar ze moet er wel vanaf blijven.
Ze kan goed op haar poot staan tijdens het eten en als ze naar de tuin gaat voor een plasje of en hoopje loopt ze er ook erg mooi op.
Verder gaat het nog steeds goed in de bench. Ze vindt het alleen absoluut niet leuk als Amon en Cherry mee gaan voor een wandeling.
Dan zet ze het op een gillen maar de buren vinden het gelukkig niet erg. Woensdag gaan de hechtingen eruit. Zijn we weer een stapje verder!

  

28 Juni 2009: Vanavond hebben we het verband eraf geknipt.
Het verband ging wat losser zitten en het hoefde er ook maar 3-4 dagen omheen te zitten.
De wond ziet er schoon uit. De hechtingen zitten aan de binnenzijde van haar poot van boven naar beneden.
Omdat ze meteen eraan wilde gaan likken hebben we haar wel een 'broek' aangedaan.
Dit is de lange mouw van een t-shirt van Coen dan om haar heupen zit vastgestrikt.
Ze vindt het gelukkig nog steeds prima in de bench.

25 Juni 2009: Vanochtend is Djazzmin geopereerd en het is volgens dr. Rasenberg goed gegaan.
Nu, een paar uren na de operatie is ze nog erg versuft en in de war en heeft het koud.
Ze piept en gilt af en toe maar ligt ook tussendoor te slapen.
Voorlopig is haar plek de komende 2 weken IN DE BENCH
met uitzondering van een plasje of een poepje in de voor- of achtertuin aan een korte riem.
Over 4 dagen mag het verband eraf en over 12 dagen de hechtingen.

    

Juni 2009: Djazzmin heeft haar vooste kruisband gescheurd van haar linker achterpoot.
Nadat er foto's zijn genomen wisten ze het zeker.
Op 25 juni staat de operatie gepland. De operatie wordt uitgevoerd in dierenkliniek Rashof te Berkel-Enschot.
Daarna volgen er lange weken van rust en aan de lijn uitlaten in plaats van rennen.

Er werden 2 foto's genomen: van elke achterpoot 1.

  

Daarna kon je gaan vergelijken:
In de rechterpoot zit maar een klein beetje vocht (blauw) bij/tussen het kniegewricht.
In de linkerpoot zit erg veel vocht tussen en dat geeft dus aan dat de knieband gescheurd is
en dat het gewricht niet meer bij elkaar gehouden kan worden.
Terwijl ze onder narcose was kon je dat ook duidelijk voelen.

  

De operatie die uitgevoerd gaat worden door Dr. Rasenberg heet TTA.
Bij de TTA wordt het voorste gedeelte van het bovenste deel van het scheenbeen losgezaagd en opnieuw vastgezet door middel van implantaten. Op deze manier wordt dit gedeelte van het scheenbeen (nl. de tuberositas tibiae) een aantal millimeters verplaatst. 

Deze verplaatsing wordt op basis van zeer nauwkeurige metingen uitgevoerd, zo zal elke hond zijn eigen verplaatsing kennen. Als gevolg van deze verplaatsing, zal de aanhechting van de rechte knieband (van de knieschijf naar het scheenbeen) ook naar voren verplaatst worden. Juist deze verplaatsing is wat de knie weer stabiel maakt, de rechte knieband neemt als het ware de functie over van de kruisband. Vanaf dit moment is geen voorste gekruiste band meer nodig en zal de hond een stabiele en direct belastbare knie hebben.

De eerste zes weken moet het botfragment gaan vastgroeien en zal beweging nog wat beperkt moeten worden, maar de hond zal weldra weer goed kunnen belasten. Na een aantal weken en een aantal maanden worden er controle foto's gemaakt om te zien of er een goede botgenezing optreedt.